Norske tekstar: Marita Liabø
De lurer på korfor eg har samla dykk her, -
- i og med at vi nettopp hadde ein fest.
Det har vel aldri hendt at gamle Walder inviterer på middag to gonger på to veker?
Så lenge ein er lord av Elvestroka, må ein få feire i lag med familien sin.
Eg har samla kvar Frey som betyr noko som helst, -
- for å fortelje kva planar eg har for slekta no når vinteren er kommen.
Men først skal vi skåle.
Aldri meir dornisk hestepiss. Dette er det beste Arbor har å by på.
Ekte vin for ekte heltar.
Stå saman.
Ikkje du. Eg øydslar ikkje god vin på kvinnfolk.
Det kan hende eg ikkje er spesielt triveleg. Det kan eg vedgå. Men eg er stolt av dykk.
De er familien min. De hjelpte meg med å drepe Starkane i det raude bryllaupet.
Ja, de kan juble.
De er modige menn, alle saman.
De drap ei kvinne som var gravid.
De skar over strupen på fem andre.
De drap gjestane dykkar, etter at de hadde invitert dei heim til dykk.
Men ... De drap ikkje kvar einaste Stark.
Nei. Det var feilen de gjorde.
De skulle ha rive dei opp, alle saman, med rot og stilk.
Får éin ulv leve, så vil sauene aldri vere trygge.
Når folk spør kva som hende her, -
- skal du seie at Nord hugsar.
Sei at vinteren kom og tok hus Frey.
-De er villfolk. -Eg er Meera Reed, dotter til Howland Reed.
Dette er Brandon Stark, son til Ned Stark.
Korleis kan eg vite at det er sant?
Du var ved Knyttneven til dei første menn. Du var ved Hardheim.
Du har sett dei dødes hær.
Du har sett nattkongen.
Han kjem. Han er ute etter oss alle.
Kom igjen. Vi får få dei inn.
Meistrane skal gå gjennom alle bøker og sjå om "drakeglas" er nemnt.
Drakeglas drep kvitvandrarar, og er meir verdt enn gull. Vi må finne det og lage våpen av det.
Alle mellom 16 og 60 år skal trene kvar dag, med spyd og pil og boge.
-Det er på tide at sommargutane lærer. -Ikkje berre gutane.
Vi kan ikkje forsvare Nord med berre halve folket.
Skal eg legge eit spyd i hendene på dotterdotter mi?
Eg har ikkje tenkt å sitte og strikke.
Eg er liten, lord Glover, og eg er jente. Men eg er nordbuar.
-Det er det ingen tvil om ... -Eg treng ikkje noko løyve frå deg.
Vi skal trene — kvar mann, kvinne, gut og jente på Bjørnøya.
Når vi førebur oss, må vi styrke forsvaret.
Det som skil oss frå dei dødes hær, er muren, som har vanta vakthald i hundreår.
Eg er ikkje kongen av det frie folket.
Men skal vi overleve vinteren ...
Du vil at vi skal vakte borgene, seier du?
Sist vi såg nattkongen, var i Hardheim. Nærmaste borg er Austvakta.
Då er det dit eg drar. Det ser ut til at vi er den nye Nattvakta.
Om dei skulle forsere muren, når dei først Siste eldstad og Karhold.
Umberane og Karstarkane forrådde Nord. Vi burde rive borgene deira tvert.
Borgene har ikkje gjort noko gale. Og vi treng alle forta vi har.
Vi burde gi Siste eldstad og Karhold til nye familiar — lojale familiar.
Umberane og Karstarkane har stått saman med Starkane i fleire hundre år.
-Til dei sveik oss. -Dei skal ikkje lide for eit par menns synder.
Får forrædarar inga straff, og dei lojale inga løn for strevet?
Forræderi blir straffa med døden. Vesle-Jon Umber og Harald Karstark døydde i kamp.
Dei kjempa på Ramseys side. Gi borgene til dei som kjempa på di side.
Då eg var øvstkommanderande i Nattvakta, avretta eg menn som forrådde meg.
Eg avretta menn som ikkje lydde ordrar.
Far min sa alltid: "Han som gir dommen, skal svinge sverdet." Og eg har lydd han.
Men eg straffar ikkje søner for det far deira har gjort, og eg tar ikkje heimar frå folk.
Det avgjer eg. Og avgjerda mi er endeleg.
Ned Umber.
Alice Karstark.
I hundreår har familiane våre kjempa side om side.
Eg ber dykk sverje truskap — nok ein gong — til hus Stark.
De skal vere vasallar, og stille når de får bod om det.
Reis dykk.
Tidlegare krigar tel ikkje.
Nord må stå saman — alle som er i live.
Vil de stå ved mi side, Ned og Alice, no og i all æve?
No og i all æve.
Du er syster mi, men eg er konge. Når du kritiserer meg slik, undergrev du meg.
Kan eg ikkje kritisere deg? Goffrey nekta å la seg kritisere. Var han ein god konge?
Trur du eg er Goffrey?
Du er meir ulik Goffrey enn nokon eg nokon gong har møtt.
Du er dyktig. Du er ein dyktig herskar.
-Nei. -Du er det. Du er det.
Dei har respekt for deg. Verkeleg. Men du må ... Korfor ler du?
Far sa alltid at "alt som blir følgt av eit 'men', er pisspreik".
-Han sa ikkje slikt framfor jentene. -Han passa på oss.
Han ville unngå at vi såg kor fæl verda er, men lykkast ikkje. Ikkje du heller.
Eg skal slutte å passe på deg, og du skal slutte å prøve å undergrave meg.
Du må vere klokare enn far. Du må vere klokare enn Rob.
Eg var glad i dei. Men dei gjorde feilsteg, og blei halshogde.
Er eg klokare enn dei om eg høyrer på deg?
Synest du det er så frykteleg?
Ein ramn frå Kongshamn, dykkar nåde.
"Cersei Lannister - den første av sitt namn, dronning av andalane, Dei sju rikas beskyttar".
"Kom til Kongshamn, knel eller lid skjebnen kvar forrædar lid."
-Du trur fienden er i Nord. Du gløymer Sør. -Eg tenker på nattkongen fordi eg har sett han.
-Ingen mur beskyttar oss mot Cersei. -Vi bur 1600 kilometer nord for Cersei.
Vinteren er kommen. Lannisterane når oss ikkje.
Du kan krige, men eg kjenner henne. Er du fienden hennar, gir ho seg aldri.
Ho drep alle ho er sinte på.
Det høyrest ut som om du beundrar henne.
Eg har lært ein heil del av henne.
-Kva er dette? -Det vi har venta på heile livet.
Det far budde oss på, bevisst eller ubevisst.
-Eg kan namnet på alle byar, sjøar og fjell. -Og no er det vårt. Vi må ta det.
Du har vore stille sidan du kom heim. Du er sint på meg.
-Er du redd meg? -Har eg grunn til det?
Daenarys Targaryen har Tyrion som hand.
Dei kryssar Smalsjøen, og målet er å ta tilbake trona.
Veslebror vår ... Han du er så glad i. Han du sette fri.
Han som drap far og den førstefødde son vår, gir fienden vår råd.
Han er der ute ein stad, fremst i ein armada.
Kor trur du dei går i land?
Drakestein. Hamna er djup. Skip kan legge til.
Stannis lét borga stå open. Ho blei fødd der.
Fiendar i aust. Fiendar i sør. Ellaria Sand og hurpene hennar.
Fiendar i vest. Olenna, den gamle kusa. Endå ein forrædar.
Fiendar i Nord.
Bastarden til Ned Stark er blitt konge, med hora Sansa ved si side.
Fiendar og forrædarar overalt. Du er hærførar. Kva gjer vi?
Vinteren er kommen. Vi kan ikkje vinne ein krig om vi ikkje har mat.
Tyrellane har kornet og buskapen.
Vil vasallane deira støtte ein hær dothrakiar og usulka?
Om dei trur Daenarys kjem til å vinne, så. Ingen vil kjempe for taparar, det vil seie oss.
-Eg er dronninga av Dei sju rika. -Tre rike, maks.
-Du skjøner ikkje kor farleg situasjonen er. -Eg skjøner at den som taper, døyr.
-Den som vinn, sit igjen med eit dynasti. -Eit dynasti for kven? Barna våre er døde.
-Det er berre oss to igjen. -Eit dynasti for oss, då.
Vi har aldri snakka om Tommen.
-Det er ikkje noko å seie. -Guten vår tok sitt eige liv.
Han forrådde oss. Skal vi bruke tida på å sørge over døde foreldre og barn?
Dei er oske, mens vi enno er kjøt og blod. Vi er dei siste Lannisterane.
Sjølv Lannisterar kan ikkje overleve utan allierte. Kor er dei?
Du veit kva som hende med Walder Frey og familien hans. Han var ein ubrukeleg feiging.
Men Freyane støtta oss. No er dei døde. Den som drap dei, er fienden vår.
Vi treng sterkare allierte. Vi kan ikkje vinne krigen aleine.
Trur du eg høyrde på far i 40 år utan å lære noko av han?
Greyjoyane? Har du invitert Greyjoyane hit?
Ikkje alle. Eg inviterte Euron Greyjoy, den nye kongen av Jernøyene.
Du sa det sjølv: Vi treng sterkare allierte.
Kva er det som skil dei frå Freyane?
-Begge drap venner då det høvde seg. -Alle gjer det, når det høver seg.
I motsetning til Freyane har dei skip, og dei kan drepe.
Dei jernfødde er bitre og sinte. Alt dei er gode til, er å stele ting.
-Euron vil ikkje stele. -Kva er han ute etter?
Ei dronning.
Idet eg blei vald til lord av Jernøyene, vende dei seg mot meg. Sin eigen onkel.
Dei tok dei beste skipa, kryssa verda og gav skipa til drakedronninga, -
- så ho kunne ta seg hit og gå til åtak på deg.
Det er ingenting mot det ein viss familiemedlem gjorde mot deg.
Men eg liker det ikkje.
Får eg drepe dei, blir det betre. Og sidan alle som svik oss, kjempar på same side, -
- tenkte eg at vi, som er rettmessige monarkar, kan drepe dei i lag.
Du er ingen rettmessig monark, vel.
Greyjoyane gjorde opprør fordi de ville regjere. Men de blei visst slått.
Apropos ... Var det ikkje du som sigla til Casterlyberget og brende Lannister-flåten?
De tok oss på senga. Det var smart gjort. Men no kom vi oss uansett til Jernøyene.
-Eg var der. -Det hugsar eg godt. Eg såg deg.
Eg høyrde folk snakke: "best i verda", "ingen kan stanse han" ...
Eg trudde dei ikkje. Men då eg såg deg bryte deg gjennom og hogge folk ned ...
-Det var praktfullt. Som ein dans. -Dei eg hogg ned, var dine eigne.
Det begynte å bli trongt. Eg sette pris på det.
-Eg sette pris på å drepe Greyjoyar. -Det lønte seg for meg. Eg fekk reise vekk.
Dermed blei eg den største kapteinen på dei 14 hav.
Og den mest audmjuke.
Du er ikkje audmjuk.
Du er dronninga av ein mektig nasjon. Du bryr deg ikkje om Jernøyene, som er -
- stein og fugleskit. Og ein haug lite pene menneske.
Jernflåten, derimot ... Det blir noko anna. Det er den største armadaen nokon gong.
Eig ein jernflåten, eig ein alle hava.
Du kan slå inntrengarane frå aust og sjarlatanane i nord og sør.
Kva vil du ha til gjengjeld?
Heilt sidan eg var liten, ville eg bli stor og gifte meg med den vakraste kvinna i verda.
Og no står eg her, med tusen skip og to gode hender.
Eg avslår ekteskapstilbodet.
-Korfor det? -Du er ikkje til å stole på.
Du har brote løfte før, og drepe allierte ved første høve. Du drap din eigen bror.
Du burde prøve. Det er herleg.
Eg ventar ikkje at du trur meg. Du treng bevis på at eg vil deg vel.
Vegen til eit hjarte går via ei gåve. Ei uvurderleg gåve.
Eg kjem ikkje tilbake til Kongshamn før eg har ei gåve til deg.
Meister Weyland ...
Levra til ein drukkenbolt.
Veg henne.
Store er dei flyktige gledene.
-Menneskets forbanning. -Erkemeister, eg lurte på ...
Kva veg ho?
147.
-Har du vurdert framlegget mitt? -Eg hugsar ikkje kva det var.
Eg spurde, etter det eg har sett, om eg kunne få tilgang til biblioteket.
Det er berre for meistrar. Er du meister? Det er litt av eit framlegg du kjem med.
Erkemeister, med respekt å melde ... Eg har sett dei. Dei dødes hær.
Kvitvandrarane.
Eg blei send hit for å lære korleis vi kan slå dei, -
- men alle eg har snakka med her, trur ikkje på at dei finst.
Alle i citadellet tviler på alt. Det er jobben deira.
Forteljingane om Den lange natta kan ikkje vere oppdikta. Ulike kjelder fortel det same.
-Kjelder i biblioteket? -Nettopp.
Éi forklaring på korfor du er så opptatt av kvitvandrarane, er at du fortel sanninga.
Så då trur du på meg?
Eg gjer det. Har du vege hjartet?
Du er den einaste personen sør for Tvillingane som trur meg.
Vi er ikkje som folk sør for Tvillingane. Vi er ikkje som folk nord for Tvillingane.
Livet i citadellet er ulikt livet deira, av ulike årsaker.
Vi samlar minne, Samwell Tarley. Utan oss ville folk vore hundar.
Dei hugsar ikkje andre måltid enn det førre, og kvar gong ein går ut døra, uler dei.
Då Roberts opprør herja, trudde folk enden var nær. Enden på Targaryen-dynastiet.
Då Aegon Targaryen flaug drakane sine til Svartstryket, trudde folk enden var nær.
Tusenvis av år før det, i Den lange natta, trudde folk at enden var nær, men nei.
Muren er blitt ståande.
Og alle vintrar som kom, tok slutt.
Ver grei og rydd vekk alt saman.
Nei.
Der var du heldig.
Eg høyrde ho slo Hunden i nærkamp.
-Ho er imponerande. -Kva er det du vil, lord Baelish?
Eg vil at du skal ha det godt. Eg vil at du skal vere trygg.
Eg er heime, omkransa av venner ...
Brienne passar på meg, viss nokon vil gjere meg vondt.
Men har du det godt?
Du har det ikkje godt. Kva er det du saknar?
Akkurat no saknar eg fred og ro.
Du treng ikkje komme med eit siste ord, lord Baelish. Eg reknar med det er klokt.
My lady ...
-Korfor er han enno her? -Vi treng soldatane hans.
Var det ikkje for Dalen, hadde Ramsey framleis herska her. Veslefinger berga oss.
-Han er ute etter noko. -Eg veit kva han er ute etter.
-Vakker song. Eg har aldri høyrt han før. -Er du svolten? Vi har kanin.
-Eg vil ikkje stele mat frå dykk. -Vi byr. Det blir ei kald natt.
-Er du på veg sørover? -Kongshamn.
-Stakkars jente. -Så ille er det vel ikkje.
Det spørst. Liker du drit og griseblod, er det byen for deg.
Heile livet har eg drøymt om å sjå Raudborg. Baelor-tempelet. Men dei stansa meg i døra.
Baelor-tempelet og Drakegropa var ein ruin.
Dei som bur der, flår deg levande om dei kan tene to slantar på huda di.
Kva gjer de i Elvestroka?
Det har vore bråk hos Freyane i Tvillingane. Vi passar på.
-Ver så god. Gjestane først. -Nei, de har ikkje nok.
Mor mi lærte meg at viss du er snill mot framande, er dei snille mot deg.
De er langt heimanfrå. De har vel opplevd litt av kvart.
Det er ikkje måte på. Dei kjem til å synge om oss i tusen år.
Då vi drog heimanfrå, ville vi vekk. No vil vi heim.
Eg tenker på pappa, som sit i båten aleine. Eg burde vore der, i lag med han.
-Kona mi har født. -Gut eller jente?
Kven veit? Trur du soldatar får ramnar med siste nytt heimanfrå?
Eg håpar det er ei jente. Jenter passar på pappaen sin.
Gutar stikk av for å kjempe krigar andre har starta.
Er du gammal nok til å drikke?
-Det er bjørnebærvin. Eg har laga han sjølv. -Kjempegod.
Korfor er ei kjekk jente på veg mot Kongshamn aleine?
Eg skal ta livet av dronninga.
-Dårleg kveld å vere ute. -Du må ha overnaturlege evner.
Var det Lysets herre som kviskra det? "Det snør, Thoros. Det blir ei kald natt."
Du er ein grinete gammal bjørn, Clegane. Drikk litt rom.
Rom er noko drit. Altfor søtt.
Korfor er du alltid i dårleg humør?
Erfaring.
Her kan det passe å sove.
-Dei som bur der, vil ikkje ha oss her. -Det ser forlate ut. Ingen buskap. Ingen røyk.
-Eg er skeptisk. -Du er stor og tøff, men redd.
Eg er i alle fall ikkje redd tomskallar som deg.
Trur du du lurer nokon med knuten på hovudet? Di skalla kuse!
-Kom igjen. Kanskje dei har noko øl på lur. -Dei har ikkje det.
Sjå om dei har eit matkammers. Dei legg alltid litt igjen.
-Kva var det som hende, trur du? -Dei døydde.
Jenta døydde i armane på faren. Dei var blodige, og ein kniv låg ved føtene deira.
Eg trur dei svalt. I staden for å la henne lide, gjorde han slutt på det.
-Det har ikkje lenger noko å seie. -Nei, det har ikkje lenger noko å seie.
Eg har kjent deg lenge, Dondarrion.
Vi møttest på turneringa ...
Og eg syntest du var dødskjedeleg.
Du er ikkje så verst. Eg hatar deg ikkje. Eg liker deg ikkje, men du er ikkje så verst.
-No blei eg glad. -Det er ikkje noko spesielt med deg.
-Det har du rett i. -Korfor hentar Lysets herre deg då tilbake?
Eg har møtt betre menn enn deg, og dei er blitt hengde eller halshogde.
Eller så berre dreit dei seg sjølve i hel i ein åker.
Ingen av dei kom tilbake. Korfor kom du tilbake?
Trur du ikkje eg stiller det same spørsmålet kvar bidige dag?
Korfor er eg her?
Kva skal eg gjere? Kva er det Herren ser i meg?
Og ...
Eg veit ikkje. Eg skjøner meg ikkje på Vårherre.
Din herre.
Eg veit ikkje kva han vil med meg. Eg veit berre at ...
-Han vil ha meg levande. -Viss han er allmektig, burde du fått svar.
Clegane, kom bort hit.
Ikkje ver redd. Elden bit ikkje. Eg må vise deg noko.
Det er klart eg måtte ende opp i lag med ein gjeng elddyrkarar.
-Ein skulle tru ein heilag vreide spelte inn. -Pø. Då hadde de vore døde, alle saman.
Og jentungen hadde levd.
-Kva er det? -Sjå på flammane.
-Eg har ikkje lyst til å sjå på flammane. -Du såg at eg henta han tilbake frå døden.
-Vil du vite kor eg fekk krafta frå? -Eg spør, men får ikkje svar.
Vi kan ikkje svare. Elden kan svare.
Kva ser du?
Kubbar som brenn.
Berre sjå på flammane.
Kva ser du?
Is.
Ein mur av is.
Muren.
-Kva meir ser du? -Staden der muren møter havet.
Det ligg ei borg der.
Det ligg eit fjell der. Det liknar ein pilspiss.
Dei døde går forbi fjellet.
Tusenvis av dei.
Trur du meg no, Clegane?
Trur du det er ein grunn til at vi er her?
Kva er det du driv med, Clegane?
Gravlegg dei døde.
-Du kjende dei. -Ikkje eigentleg.
Vi ber om at Faderen dømmer oss med nåde. Vi ber Moderen om at ...
Faen, eg hugsar ikkje resten.
Eg er lei for at de er døde. De fortente betre, begge to.
Du burde legge deg og sove, Sam.
Dei døde søv ikkje.
Historier om Den lange natta.
Targaryenane brukte drakeglas som pynt. Dei ante ikkje kva det tidlegare blei brukt til.
Kva er det?
Det er eit kart over Drakestein. Targaryenane etablerte seg der då dei invaderte Westeros.
-Det er drakeglas. -Eit berg av det. Under bakken.
Stannis nemnde det, men eg trudde ikkje det var viktig. Jon må få vite det.
-Er ho kommen? -Kven?
Drakedronninga.
Daenerys Stormfødd.
Eg har ikkje høyrt noko om det.
La oss begynne.